Aantekeningen 2020

Luisterbijeenkomsten, bedacht door dirigent Ton Kropivšek (juni 2020)

Het zijn de gelegenheden, om de leden weer eens bij elkaar te krijgen na dik drie maanden, zij het gesplitst in dames en in heren om aan de coronamaatregelen te voldoen. zij het gesplitst in dames en in heren om aan de coronamaatregelen te voldoen. Zie verder onder rubriek ‘Luisterbijeenkomsten’.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is 1.-Fijne-pinksteren-pdf-724x1024.jpg

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Brunssum, 2 mei 2020

Beste zangers vrienden,

Ons leven staat nog steeds op de kop, het Coronavirus is alles overheersend en bepaalt ons dagelijks levensritme met o.a. wat Rutte “het nieuwe normale leven van anderhalve meter afstand houden” noemt. Op dit moment horen daar ook nog bij vaker handen wassen èn zoveel als mogelijk thuis blijven.
Veel bedrijven en ZZP’ers worden met een faillissement bedreigd en ook onze cultuursector en daarmee ook het verenigingsleven wordt zwaar op de proef gesteld.
Wat fijn, dat ik me geen financiële zorgen hoef te maken: Marjon en ik zijn ontzettend dankbaar voor de geste van het kerkbestuur – maar ook voor die van mijn andere verenigingen – mijn maandelijkse vergoeding niet stop te zetten.

Ik wacht, néé, ik snak naar het verlossende woordje, dat we weer mogen repeteren. 2 maanden thuis zijn zònder mijn zangers vrienden is lang genoeg, ik heb er ongelooflijk veel zin in om samen met u allen weer eens stevig te repeteren.
Ik verlang naar uw gezelschap, ik verlang naar ons kerkkoor:
naar de humor van Wim onze voorzitter en Winand, naar de herinnering van Huub over de volkszang van komende zondag, naar de ideeën van Bep, naar een duet van Anita en Meggie, naar het Hoera voor een jarige, naar de rinkelende bel van Jo, naar Sietske en Bertie “oet Heärlerhei”, naar Phily en Tiny, naar Alfons en Theo, naar Ine en Leo, kortom naar u allen!

En misschien moet dat voorlopig op gepaste afstand en in een kleine groep,
“so be it,” we zijn dan in ieder geval weer sámen en kunnen op zoek gaan naar een nieuwe repetitieflow.

Ik heb erg veel zin de schwung er weer in te krijgen en ons voor te bereiden op de jubilarissen mis en de concert mis en wil graag met 3 werken beginnen:
de Krönungsmesse van Mozart, die Himmel rühmen van Beethoven èn ’t Hallelujah van Händel.
Bij ’t horen van die titels moet ’t bij u toch ook gaan kriebelen en uw passie voor het zingen doen aanwakkeren.
Heeft u er al zin in?

Houd afstand en blijf allemaal gezond!!
Laten we hopen tot snel!

Hartelijke groeten,

Ton

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Brunssum, Witte Donderdag 9 april 2020

Beste zangers vrienden,

Ik hoop van harte dat het goed met u gaat!! We zijn enkele weken verder en de horizon van het Corona virus is nog niet in zicht; ook de deskundigen durven niet te voorspellen hoe lang dit virus nog ons dagelijkse doen en laten beïnvloed. De impact van het Coronavirus is indringend en legde o.a. het verenigingsleven geheel aan banden en dus moesten ook wij onze verenigingsactiviteiten beëindigen.
Natuurlijk is onze gezondheid onder alle omstandigheden het allerbelangrijkste, maar in deze tijden van dit levensbedreigende Corona virus moeten we toch meer dan anders in de omgang met elkaar echt voorzichtiger zijn.
En dat betekent zoals onze premier het verwoordt voortaan volgens “het nieuwe normaal-leven”: anderhalve meter afstand bewaren.
Hoe zal dat in de praktijk van onze vereniging gaan werken, vraag ik me af. Mochten we na 28 april of misschien na de meivakantie weer aan repeteren toekomen, dan zou ik in eerste instantie opteren voor partijrepetities. Repeteren dus per stemgroep en dan de zangers in de zaal op 1,5 meter van elkaar plaatsen. Op die manier geen risico lopen, maar toch effectief repeteren.
En zo zouden we tóch weer persoonlijk contact met elkaar hebben, ik zie er al naar uit!!
Vreselijk jammer dat we ons muzikale hoogtepunt van het jaar – onze traditionele Paasuitvoering – dit jaar moeten overslaan. Wat zullen we onze prachtige liederen missen, onze ‘Missa Festiva’, het ‘Osterchor en het ‘Halleluja’.
Na die feestelijke viering begon voor ons echt Pasen, nu mogen we op afstand passief via de tv meekijken. Pasen is het feest van wederopstanding. Laten we hopen dat deze Paastijd, die kerkelijk gezien t/m Pinksteren loopt, de wederopstanding c.q. een nieuw begin van ons sociale leven en daarmee ons verenigingsleven symboliseert.

Ik wens u en de uwen van harte een Zalig Pasen toe.

Hartelijke groeten, ook namens Marjon,

Ton

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Vaals, 4 april 2020

Beste “Jongens”,
Zomaar even zeggen dat ik veel aan jullie denk.
We missen natuurlijk “de proof”, maar zeker ook de gezelligheid samen, ”Dat kump evver jôt”
Hopelijk gaat het naar omstandigheden goed met jullie allen.
Bij ons is gelukkig nog alles in orde.

Het zijn momenteel mooie dagen in de liturgie met prachtige gezangen.
Zo konden we verleden zondag o.a. ‘Attende Domine’ meezingen bij de uitzending vanuit de St. Servaasbasiliek in Maastricht. (T.V. Maastricht)
en op de vrijdag ervoor ‘ons’ ‘Sub tuum praesidium’ (Onder uw bescherming) vanaf het St. Pietersplein in Rome met paus Franciscus.
Ook zijn er in de komende week nog meerdere uitzendingen o.a. op KRO/NPO2 en TV Maastricht. Zeer de moeite waard!

Verder wens ik jullie en je dierbaren een devote Goede Week en Zalig Pasen. We blijven conform het advies van onze bisschop Harrie verbonden in gebed.

Alle goeds, hartelijke groeten en tot ziens,

Louis

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

25 maal de Dialectmis, een jubileum?
of wordt er gewacht op 33 maal?

Op carnavalszaterdag in 1996 werd de ‘Dialec-Mes’ van wijlen Jeu Weijers, met teksten van koorlid Arnold Schleck, voor het eerst uitgevoerd in de kerk van Bocholtz. Een ensemble van de fanfare begeleidde toen het koor voor een stampvolle kerk, hetgeen tegenwoordig echter niet meer zo is…

Op zaterdag 22 februari 2020 was dit voor de 25ste keer en de respectievelijke pastoors, Keller, Geurts, Kerkhofs en Pierik gingen in de loop van de jaren zeer verschillend om met dit fenomeen. Pastoor Wiel Geurts was nog het meest optimistisch: “Ozze Herjot versjteet óch plat”, was zijn gemeende motivatie.

Het ensemble van de fanfare is intussen vervangen door het orgel en men voegde aan de mis bekende liederen toe, voorzien van dialectteksten (ook van de hand van Arnold Schleck). Als bijna-slotlied bleef ‘Bóches mie Bóches’ van de hand van ‘d’r Voncke Piet’ gehandhaafd.

Tijdens deze eucharistieviering is het ook de gewoonte dat de ‘grote’ – en de ‘kleine’ prins, de sleutel van de kerk voor drie dagen symbolisch krijgen overhandigd, terwijl de Keiridder geamuseerd toekijkt. De pastoor beloofde hen dat zij de kaarsen die zij moesten ontsteken aan het begin van de mis, cadeau krijgen als ze op as-woensdag de sleutel weer komen inleveren (met de hele carnavalsvereniging).

Pastoor René Pisters maakte op deze 22ste  februari jl. zijn rol als parochieherder meer dan waar want hij probeert de mensen weer te interesseren in de kerk. Met de rood, geel en groene sjaal om, maakte hij er samen met het koor, een gedenkwaardige dienst van. In zijn preek verhaalde hij over een dolende ‘Sjuf’ die in een dialoog met de pastoor, via de vasteloavend weer plezier in het leven kreeg. De mensen van de carnavalsvereniging (en natuurlijk ook de overige kerkgangers), waren duidelijk verrast en in hun nopjes met zo’n typisch Limburgse preek. Op zijn Steierische harmonica  begeleidde koordirigent Anton Kropivšek, op het eind van de dienst, de gezamenlijk gezongen Limburgse evergreen ‘Geneet van ’t laeve’ van troubadour Sjef Diederen. Toen kon zelfs de pastoor het niet nalaten en sjunkelde samen met de carnavalisten op het priesterkoor tot de laatste tonen vervlogen waren. Er weerklonk een dankbaar applaus….

‘Dat is nou typisch Limburgs, Kerk en Carnaval gaan gewoon samen, een compliment”, was een oprechte opmerking!.

In zijn toespraak na de mis herhaalde de president van C.V. Kalk aan de Books k.e. dit nog maar eens en hij bedankte iedereen voor deze bijzonder fraaie en zinvolle viering, waarna de prinsenreceptie (ook voor de Keiridder) in de Harmoniezaal met een goed en tevreden gevoel kon beginnen. Het koor was goed vertegenwoordigd en koorlid Jo Ernes was overigens de receptieleider.

Op as-woensdag, de carnavalsvereniging was zeer goed vertegenwoordigd, vertelde pastoor Pisters in zijn preek over de overvolle agenda van een belangrijk persoon, die geconfronteerd werd met het feit dat hij zelf opeens bij de Dood op de agenda stond. Dus…
Kapelaan Rajan moest naar Ubachsberg zodat het askruisje wat eerder aan de beurt kwam. Op het einde van de mis bedankte en complimenteerde de pastoor C.V. Kalk aan de Books, inclusief de prinsen en de keiridder, voor de prachtige carnavalsdagen en nodigde hen uit om de kaarsen te komen uitblazen en de sleutel weer in te leveren. En zoals beloofd mochten zij de kaarsen  mee naar huis nemen. Maar ze gingen toch nog even haringhappen….

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Alles liep gesmeerd….

De archivarissen Leo Hagelstein en Joep Schmeets hadden de verhuizing van Café de Auw Leemkoel naar Café d’r Aowe Kino bijzonder goed voorbereid. Het nieuwe partijen-archief was pas  op orde in de kelder van Café de Auw Leemkoel, toen de plotselinge verhuizing noodzakelijk werd.

Volgens een goed opgesteld ‘plan de campagne’ werden de spullen van Zangkoor St. Joseph uiterst nauwkeurig, in genummerde verhuisdozen gepakt en gereedgezet voor vervoer.  De rekken werden in de kelder afgebroken en in de beschikbare ruimte van de nieuwe thuishaven, met de spontane medewerking van Ramon van d’r Aowe Kino, weer netjes opgebouwd.

Op de afgesproken dag van verhuizing kwamen veel leden (met handschoenen en met steekwagentjes) helpen en binnen enkele uren was het karwei geklaard en stonden alle spullen van het koor netjes op de nieuwe plaats. De piano en de stalen kast kregen extra vervoer, want ze werden via de auto met aanhangwagen van een zeer ruimdenkend lid naar de overkant gebracht.

In het café spendeerde het bestuur dan ook een rondje aan de medewerkers die meegeholpen hadden deze operatie te doen slagen.

Kortom, alles liep gesmeerd en het bestuur van het koor bedankt alle leden van harte, die bij deze operatie betrokken waren. Het was de opmaat voor een hoopvolle toekomst!

Wij kunnen dus nu beginnen met een frisse, nieuwe (repetitie) start in ons  nieuwe verenigingslokaal. Natuurlijk zal het wat aanpassingsvermogen van ons vergen maar Ramon en Monica geven ons een goed en warm gevoel. Zij zullen alles in het werk stellen om ons goed te ’verzorgen’ en dat hebben we intussen al gemerkt. “Zoeë, noeë kint dier nit mieë voet”, was een oprechte opmerking van Ramon toen de grote koor-foto in zijn zaak was opgehangen….

Als dank voor hun spontaniteit heeft het bestuur gemeend om het paar voor de eerste repetitie een bloemetje aan te bieden, hetgeen in goede aarde viel, getuige het applaus dat klonk.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Na 139 jaren

“Aan alles komt een einde”, wordt wel eens beweerd en Zangkoor St. Joseph 1865 uit Bocholtz heeft nu met dit fenomeen te maken….
Sinds 1881 (!) repeteerde het koor in het café in de vroegere Dorpsstraat, die nu Dr. Nolensstraat heet. In de loop van de 139 jaren dat het koor er zijn thuishaven had (sinds 1881 dus), hebben er heel wat kasteleins (15) de scepter gezwaaid en zijn er ook wel wat naamsveranderingen geweest: Eerst heette het pand Herberg Steinschuld en na 1910 bij ’t Odilia, na 1950 ’t Netje, toen de Ouw Leemkoel en even de Meeuw (in 1998, nog géén jaar) om met Café De Auw Leemkoel (nu met een ‘a’ geschreven) te eindigen. Op een enkele uitzondering na was het koor uiterst tevreden met de kasteleins/uitbaters en was de verstandhouding steeds goed, want men hield rekening met elkaar, men toonde wederzijds respect.
In de jaren negentig van de vorige eeuw dreigde ook enkele keren het gevaar van sluiting, maar verschillende vergaderingen met alle in het pand gevestigde verenigingen, overtuigden de toenmalige eigenaresse (!) dusdanig, dat zij besloot het pand te verkopen aan een serieuze gegadigde die dezelfde gevoelens voor het Bocholtze verenigingsleven aan de dag legde als zij.
Zo was dat toen inderdaad. De opluchting bij al die verenigingen was groot! De laatste keer dat dit gebeurde schreven we het jaar 1998.
Anno 2020 is er veel veranderd in de mentaliteit, zowel vóór als achter de toog. De interesse van veel verenigingsmensen is afnemend, met het gevolg dat de besturen alle zeilen moeten bijzetten om alles draaiende te houden. Het aantal leden loopt terug en de aanwas stagneert. Ook de vergrijzing speelt daarbij een grote rol. En wat belangrijk is voor de kastelein: Vroeger bleef men ‘plakken’ na de repetities en vergaderingen, maar in de tegenwoordige tijd is dit maar met een beperkt aantal mensen het geval. Ja, ja, zoals gezegd zijn de tijden veranderd en ook de kasteleins natuurlijk. Die werken tegenwoordig overdag en tegen zessen gaat het café pas open, terwijl ook nog enkele dagen in de week gesloten is. Soms waren deze beperkte openingstijden lastig qua planning van extra repetities, vergaderingen en andere verenigingsbezigheden.
Toch kwam de sluiting van café De Auw Leemkoel geheel onverwacht, als een donderslag bij heldere hemel. Gelukkig heeft het (koor)bestuur bliksemsnel gereageerd en na enkele gesprekken met serieuze gegadigden op de eerste dagen van het nieuwe jaar, een ander verenigingslokaal gevonden in D’r Aowe Kino, ook in de Dr. Nolensstraat, met dank aan Ramon en Monica Schokker.
Laten we hopen dat het koor daar nog vele jaren kan blijven functioneren.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Afscheid…

Na 11 jaren voorzitter te zijn geweest van de ‘Sympathisanten’, moet Marie-Louise Jorissen-Vaessen, wegens lichamelijke ongemakken, deze functie noodgedwongen neerleggen. Met pijn in het hart maakte zij haar beslissing bekend tijdens de  Jaarvergadering van de ’Vrienden van zangkoor St. Joseph’, zoals ze deze club met respect noemt.  ”Natuurlijk blijf ik wel lid”, haastte zij zich erbij te zeggen.

In 1992, na de reis van het koor naar Rome, hebben een aantal medereizigers van zangkoor St. Joseph zich verenigd in een club die momenteel bestaat uit ca. 50 personen en zich ten doel heeft gesteld het koor structureel te ondersteunen Ze hebben een voorzitter, penningmeester en secretaris gekozen die het dagelijks reilen en zeilen op zich namen.

Marie-Louise Jorissen-Vaessen was een voorzitter van weinig woorden maar met grote daden. Met hart en ziel zette zij zich in voor zowel de Sympathisanten als het koor, want nooit deed het koor een vergeefs beroep op haar. Zij spoorde andere mensen met succes aan, de handen uit de mouwen te steken en mee te werken en mee te denken. Ook maakte zij op haar specifieke manier veel mensen enthousiast om lid te worden van de ‘Sympathisanten. Hoe vaak heeft zij (en natuurlijk ook andere leden) meegeholpen bij de ontvangst van gastkoren, bij de jaarlijkse thema-concerten, hoe vaak is er gebruik gemaakt van de binnenplaats van de monumentale hoeve in de Waalbroek (waar zij samen met haar man Harrie woont) als begin- of eindpunt van activiteiten van zowel het koor als de Sympathisanten?

Het zal een gemis zijn nu ze terugtreedt als voorzitter en een hartelijk ‘Dank-je-wel’ is natuurlijk op zijn plaats na 11 jaren van intensieve en spontane samenwerking.

Penningmeester Wim Loo overhandigt scheidend voorzitter Marie-Louise Jorissen-Vaessen een passend bloemetje tijdens de jaarvergadering.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Bij de Nieuwjaarsborrel 08-01-2020 in de Auw Leemkoel

Allemaal hartelijk welkom op deze z.g. eerste repetitie van het nieuwe jaar. Een bijzonder woord van welkom aan Alfons Henskens, en José Schlenter  die na een lange ziekteperiode weer present zijn. Natuurlijk ook een hartelijk welkom aan de Sympathisanten en andere belangstellenden. Ook een groet aan onze zieke leden en ik denk dan vooral aan Annie Merx en Gregoriaans dirigent Louis Van de Weyer. Natuurlijk ook een groet aan leden en Sympathisanten waarvan wij niet weten dat ze ziek zijn. Wij wensen hen een voorspoedig herstel toe en dat ze spoedig weer onze gelederen kunnen komen versterken, want we hebben iedereen hard nodig. Daarom wil ik ook even kwijt dat het de taak van ons allemaal is om leden te werven.

2019 was weer een bruisend jaar voor ons koor, dus ook fouten en misverstanden kwamen weer voor, binnen onze vereniging. Natuurlijk hebben we op de eerste plaats aan onze reguliere verplichtingen voldaan het afgelopen jaar, zoals het opluisteren van diverse missen, het invullen van de kerkelijke feesten, het Gregoriaans, evenals de ‘gewone rode-boekjes’ zondagen die Hub Muijrers uitstekend regelt. Onze parochie is intussen geïntegreerd in de Federatie Simpelveld-Bocholtz-Ubachsberg met één kerkbestuur, met alle gevolgen van dien.

In 2019 hebben wij waardig afscheid moeten nemen van onze leden Tiny Lemmens, Winand Knops en oud Sympathisanten-voorzitter Peter Buscher. Dat zij mogen rusten in vrede. Onze nieuwe penningmeester Marij  van Loo-Eussen, wie kent haar niet, is intussen ook zo’n driekwart jaar bezig. We kregen na lang onderhandelen de eerste subsidie en vergoedingen binnen van het Cluster.

We zijn bezig geweest met een workshop Lax Vox, die prima is bevallen echter we hadden in eerste instantie te weinig flesjes… Daar-en-tegen werd het geplande reisje voor dit jaar, dat op de jaarvergadering zo innig werd omarmd, afgeblazen door gebrek aan reizigers…

De opbrengst van onze loterij was in vergelijking met voorgaande jaren prima, ondanks het feit dat er steeds minder mensen met de loten gaan. De Rabobank club-kas campagne verliep uitstekend, waarvoor ook onze dank natuurlijk. De intussen, traditionele ‘laatste repetitie vóór de vakantie’ werd weer uitstekend ingevuld door Henk Ghijsen en Rijkel Groenveld, met ‘Flarden van Nijswiller en Wahlwiller’. Ook het uitstapje, georganiseerd door de Sympathisanten, mocht er natuurlijk zijn, maar met 21 deelnemers was het wat dunnetjes daar in Heerlen in het Savelbergklooster. Na de vakantie wachtte natuurlijk weer de enorme klus van het Bevrijdingsconcert ‘Classic meets Freedom’ in de kerk, dat uitdraaide op een geweldig succes. Met dank aan jullie allemaal, de projectzangers en –zangeressen en natuurlijk aan Ton Kropivšek die verleden jaar 12,5 jaar bij ons was en intussen weer opa werd. Ook het Jubilarissenfeest werd weer op de traditionele, bekende wijze gevierd. De mis bgv het 60-jarig huwelijk van Elly en Claus Dautzenberg in Simpelveld werd een echte feestmis met het ‘Hoera’ in de kerk, waar ook een spontane receptie plaatsvond. Nogmaals proficiat.

Afgelopen jaar zat het venijn echter in de staart.
Het begon vóór de nachtmis, tijdens het kerstconcertje. Het orgel wilde niet meer. Toen goede raad duur bleek, zijn we naar beneden gegaan en hebben daar zo goed en zo kwaad het ging, de nachtmis tot een goed einde gebracht, hetgeen Lambert Vanhommerig misschien wel zijn laatste solo kostte. Wie weet..

Op 2e Kerstdag, het bleek dat alle ellende aan een kapotte zekering lag, zo belde de opgeluchte koster mij op eerste kerstdag, waren we waarschijnlijk extra gemotiveerd en met het koperensemble maakten we er een feestelijke, uitstekende uitvoering van, alhoewel de geplande mis van Mozart, door andere oorzaken, niet gezongen werd. Tussen haakjes, die dienen we volgende repetitie mee te brengen, want we gaan deze nu uitvoeren in de mis. vóór onze komende Jaarvergadering.

De bijeenkomst van de programmacommissie is a.s. dinsdag, waarna weer iedereen het programmaoverzicht voor het komend half jaar krijgt.

Als klap op de vuurpijl kregen we op 30 december jl. te horen dat ons verenigingslokaal per 3 februari a.s. pardoes de deuren sluit. In 1881, dus bijna 140 jaren geleden, zijn we hier begonnen. Oud cafébaas Netje zal zich omdraaien in haar graf als ze het hoort! Het bestuur heeft meteen een vergadering belegd en een plan de campagne opgesteld, hetgeen erin resulteerde dat we na 3 februari verhuizen naar het zaaltje van de Aowe Kino hier tegenover, met dank aan Ramon en Monica Schokker voor hun spontane en hartelijke tegemoetkoming. Maar zo snel als het hier op papier staat is het natuurlijk niet verlopen, want het heeft ons een week heel wat hoofdbrekens en overredingskracht gekost. In dit verband kan ik nog melden dat we een verhuiscommissie moeten vormen om ons archief, de piano en andere spullen, w.o. Missa Luba attributen en  foto’s, dienen te verhuizen. Wij verwachten natuurlijk veel aanmeldingen om ook deze klus te klaren. Intussen is het bestuur en de dirigent ook al bij elkaar geweest om te brainstormen over de invulling van de ‘Classic meets ……’ reeks en ik moet zeggen dat we iets heel moois in de week hebben staan, als je dat in deze fase al kunt zeggen.

Ook hebben we besloten om weer een presentielijst bij te houden, wie weet kun je er nog een leuke prijs mee winnen.

Dus zoals je hoort, gaat het koorleven gewoon door en wij vertrouwen natuurlijk weer op jullie medewerking en op jullie discipline uiteraard!

Laat toch iets van je horen als je eens een keer niet aanwezig kunt zijn, dat is toch de normaalste zaak van de wereld. Wij doen ons uiterste best om het de leden zo prettig mogelijk te maken, want zingen is onze hobby en Zingen Verbindt!

Voordat we op het nieuwe jaar gaan toosten zou ik het volgende nog willen zeggen, en nu citeer ik uit de kerstwens die iedereen gekregen heeft:

Geef elkaar vertrouwen,
dan kunnen we samen verder bouwen.
Gewoon het geluk afdwingen
door te genieten van kleine dingen.
Stilstaan bij mooie momenten,
misschien wel bij het ontvangen van complimenten
maar je niet laten leiden door sentimenten,
die ongetwijfeld zullen komen,
laat je er niet door dwarsbomen!
Probeer je leven met humor te kleuren,
dat opent beslist een heleboel deuren,
zodat ook ons koor nog jaren verder leeft
en ons nog vele ideeën geeft.
Raak dus de juiste snaar,
dan krijgen wij weer een geweldig jaar.

Na de rede van de voorzitter werd een film van de jaren 2016 en 2017 van ons koor vertoond.
Leo Hagelstein heeft weer een schitterende bladzijde aan ‘het grote Koorboek’ toegevoegd, waarvoor natuurlijk hartelijk dank!Leo Hagelstein, Theo Vaessen en Joep Schmeets  hebben ervoor gezorgd dat heel wat leden en sympathisanten hiervan hebben kunnen genieten onder het genot van een glaasje sekt en een (Nieuwjaars)wafel, uitstekend verzorgd door de damesbestuursleden.

Voorzitter Wim Possen