Uit het goede hout gesneden
Nog even een bedankje aan Timmerman Jan Dresen (broer van lid Phily Linssen) en aan enkele Sympathisanten die bereid waren te helpen bij het terugplaatsen van een viertal kerkbanken na het kerstconcert.
Inderdaad Timmerman met een Hoofdletter geschreven, want Jan heeft ons op de maandagmorgen na het concert met zijn professioneel materiaal en zijn deskundige hulp, uit de nood geholpen. De Phil-mensen zegden op korte termijn om dringende redenen af, om de verwijderde banken weer terug te plaatsen. Enkele banken waren helemaal uit elkaar gevallen(!) en een heleboel schroeven waren ‘dolgedraaid’ en scheef. Jan heeft zelfs elders in de kerk kapotte banken gerepareerd.
Hij wilde hier niets voor, ook na lang aandringen niet. Alles pro Deo.
Dit nobele handelen heeft het koor en het kerkbestuur toch wel wat bespaard, kunnen we wel stellen! Nogmaals dank Jan en laat je de fles wijn maar goed smaken.
Zangkoor St. Joseph Bocholtz na het Jubileumjaar…
De kersttijd is weer voorbij, de drie koningen (wijzen) zijn via een andere weg naar hun landen teruggekeerd en bij ons staat Carnaval weer voor de deur.
“Waar zouden het goud, de mirre en de wierook gebleven zijn?”, vroeg iemand zich af. “Misschien zijn ze wel met het kribje en de andere kerstspullen weer op zolder terecht gekomen”, concludeert dezelfde onbekende ‘iemand’.
“Goud staat immers symbool voor de stoffelijke macht, wierook voor de geestelijke macht en mirre voor de genezende macht. Jammer dat dit dan weer een jaar op zolder ligt” !
Het koorleven is weer tot normale proporties teruggebracht na al die feestelijkheden het afgelopen jaar. Langzaam gaan we ons weer opmaken voor Pasen!
Dat betekent niet dat het koor op de lauweren kan gaan rusten, in tegendeel, want het wordt steeds moeilijker om nog verantwoord uitvoeringen te verzorgen….! Vooral door het feit dat het ledental gestaag slinkt en de gehoopte aanwas uitblijft.
Het worden dus zorgelijke tijden voor het koor, daar zijn we ons van bewust!
Maar het bestuur, de leden en de dirigent blijven voorlopig ‘gewoon’ positief.
Na de gezamenlijke mis op 1 januari in Ubachsberg, onder leiding van Sandy Wijnands, met Zangkoor St. Bernardus Ubachsberg en Harmonia Simpelveld, en de maandelijkse mis op zaterdag 17 januari jl., in onze eigen kerk, volgt op zaterdag 7 februari (de vijfde zondag door het jaar) om 19.00 uur de Gregoriaanse mis no. XI onder leiding van Jan Harmsen en de voor die dag passende gezangen. Gregoriaans is de bakermat van de katholieke religieuze muziek. Dus als u interesse hebt…..
Op 14 februari om 19.00 uur zullen we voor de 31ste maal, traditiegetrouw de ‘Vasteloavendsdaag’ inluiden met de uitvoering van de ‘Dialec-mis’. onder leiding van Anton Kropivšek, met aan het orgel Bart van Kerkvoort.
Zoals u waarschijnlijk weet is deze mis gecomponeerd door oud fanfare-dirigent Jeu Weijers zg. op teksten van oud-koorlid Arnold Schleck, die in 2023 op 97-jarige leeftijd overleed.
Natuurlijk wensen wij u een gezellige Carnaval toe en verder een aangename en vredige maand februari 2026.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Calamiteiten-oefening Zangkoor Sint Joseph
met Brandweer Bocholtz
oksaal kerk op 12-01-2026
Het koor werd enkele weken geleden door Brandweerman Ingor Orru gevraagd om als ‘slachtoffer’ te figureren bij een wekelijkse oefening van de Vrijwillige Brandweer Bocholtz, die al sinds 1823 (!) bestaat.
Als oudste vereniging van Bocholtz (1865) konden wij dat natuurlijk niet weigeren nu de toren van de kerk weer enigszins in orde is. Als uiteindelijke datum werd maandag 12 januari 2026 geprikt. Tijd van handeling 19.30 uur. De plaats van handeling was het oksaal van de kerk tegenover de zaak van Ingor, Lunchcafé Oud Bocholtz, dat op 12 maart 2025 door het echtpaar Florence en Ingor Orru werd geopend. Het is intussen ook ons clublokaal.
Er meldden zich 10 leden voor de oefening op deze winderige, regenachtige en dooiende maandagavond.
Ingor, in glimmend brandweerpak, vertelde wat de bedoeling was en een levensechte pop lag al boven op ons te wachten, met een gebroken been. Althans er zat een rare knik in zijn benen. “Die heeft zich verstapt met dansen”, hoorde ik iemand zeggen. Ingor riep via zijn portofoon (een C2000?) zijn niets vermoedende manschappen op om met spoed naar de Past. Neujeanstraat no.6 te komen in verband met ernstige calamiteiten en gewonden.
Eén persoon moest even de pop vervangen totdat hulp kwam. Lid Jo Ernes wilde deze belangrijke rol wel op zich nemen. Hij ging dan ook gewillig liggen en wachtte met een lachend gezicht en mét pet, op wat er ging gebeuren. Alleen de knik in zijn benen lukte niet, evenals het kermen.. Hij werd getroost en bijgestaan door de dames Bep Hagelstein en Phily Lissen, toen de hulptroepen in tenue, of beter gezegd in vol ornaat, naar binnen kwamen. Een man, de bevelvoerder, nam de leiding (misschien was dat wel zo afgesproken), hield de nieuwsgierigen (Ine Voncken, Bepje Dejalle, Wim Dumont, Annie Merx, jo Stommen) op afstand, monsterde de situatie razendsnel en deelde bevelen uit: “Jij doet dit en jij doet dat”. Waar nodig verbeterde Ingor hem..
Enkele mannen in een ander pak, maakten aantekeningen. Het bleken aankomend ‘bevelvoerders’ te zijn. Op basis van feiten bepaalt deze de tactiek en geeft leiding aan de aanwezige manschappen.
Leo Hagelstein hing ook ‘bewusteloos’ over een stoel, maar niemand merkte hem op, al deed hij nog zo zijn best.
Het slachtoffer met het gebroken been en nog steeds met pet, werd op zijn gemak gesteld en kon zelfs enkele vragen stellen aan zijn redders, die geruststellend met hem converseerden. Daarna werd Jo Ernes vervangen door de pop en de dienstdoende bevelhebber besloot om een ‘kuipbrancard’ te gebruiken en hem (de pop dus) via de wenteltrap naar de klaarstaande, denkbeeldige ziekenauto te brengen, dus niet om hem via het hekwerk op het oksaal, naar beneden te laten zakken. Zorgvuldig werd de pop op (of moet ik zeggen ‘in’ ?) de brancard gelegd en voorzichtig, niet knellend, vastgesnoerd. Ook werden touwen op een bepaalde manier aan de brancard bevestigd en op commando tot aan de wenteltrap gebracht.
Daarna kon ik niet meer zien hoe ze de ‘gewonde’ precies naar beneden brachten op deze moeilijke, steile, stenen trap (33 treden). De wenteltrap zou toch de moeilijkste hindernis vormen, zo concludeerde men achteraf. Misschien daarom deze oefening.
In het portaal van de kerk werd nog even wat nagepraat en er werden nog enkele vragen gesteld. Ook de groepscommandant was hierbij aanwezig. Buiten stond de knipperende brandweerwagen en ik zag enkele nieuwsgierige passanten naar binnen gluren.
Na een dankwoord van Ingor, voor deze geslaagde en leerzame oefening, ging iedereen in de regen, tevreden(?) naar huis.
Wim Possen, the day after…
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Bocholtz, 5 januari 2026.
Beste dirigent, leden, Sympathisanten
Op de eerste plaats een goed, gezellig en gezond 2026 en een speciale groet aan degene die vandaag door welke oorzaak dan ook niet aanwezig kunnen zijn.Ik moet de groeten doen van Berthy Thevis, Winand Brauwers. Ans Hellenbrand en Joep Schmeets.
Ik kijk met gemengde gevoelens terug op het afgelopen jaar, op hetgeen we in onze vereniging toch met elkaar klaargespeeld hebben, want het ontvallen van bijzondere leden, ging ons natuurlijk aan het hart en niet in de koude kleren zitten.
In januari ontviel Jan Senden oms, in augustus achtereenvolgens Sympathisant Annie Bour-Ubaghs, Anita van de Poel-Eussen, onze sopraansoliste, dirigent Gregoriaans Louis van de Weyer en in november Frans Hellenbrand.
Dat zij mogen rusten in vrede.
Ondanks alle verdere problemen die er waren en zijn, zoals de vergrijzing, geen nieuwe aanwas, de onzekerheid die er heerst over ons voortbestaan, de onzekerheid of ons kerkgebouw nu wel of niet dicht gaat, de continuïteit van de zaterdagse weekend-mis, proberen we op de oude voet door te gaan. Dat zijn allemaal zaken die zijn gaan overheersen en dus meespelen in onze beslissingen. Echter onze verwoede pogingen om nieuwe leden erbij te krijgen lukken van geen kant. Ook een gebrek aan nieuwe bestuursleden gaat ons misschien nekken. In dat kader kan ik u alvast vertellen dat onze penningmeester Marij van Loo zal gaan stoppen zodra de jaarrekening 2025 klaar is.
Ik wil ook nogmaals betonen dat lid zijn van een vereniging toch wel iets vergt van ieder lid: dat het niet betekent vrijheid, blijheid. Daar weten we intussen alles van. En bedenk: het clubbelang gaat boven het eigen belang, want de club is groter dan jezelf bent. Kijk maar eens naar de nieuwe verenigingsfoto die we op 29 mei, op Hemelvaartsdag lieten maken…
Maar, in de zangwereld schuilt zeker de kracht van de samenwerking, de kracht van de verbinding, dus ook in ons koor. Vooral de dirigent begrijpt de waarde hiervan en helpt ons hierbij, voor zover het kan uiteraard. Hij is natuurlijk de muzikale baas, dat is gewoon helder. Hij weet als geen ander wat er nog kan en wat beslist niet meer kan. Zingen in en met een koor vergt een voortdurende evaluatie van de mogelijkheden die er zijn. En dat doet Ton optimaal, waarvoor heel veel dank.
Op afgelopen 2e Kerstdag hebben wij ons jubeljaar 2025 afgesloten samen met de vertrouwde klanken van het koperensemble o.l.v. Patrick Spelthaen. Het jubeljaar dat we op 26 december 2024 ook begonnen met dat koperensemble.
Ik zal me nu beperken met een korte terugblik op ons jubileumjaar.
Wat de gastkoren betreft begonnen we op zaterdag 5 april met de gezamenlijke koren uit Banholt, Houthem-St.Gerlach en Reijmerstok, van Bart en Bernarda van Kerkvoort.
Op 19 mei was de ALV (de Jaarvergadering), waarin de feestelijkheden officieel bekend werden gemaakt en op zaterdag 24 mei was Gastkoor Tutta Musica uit Voerendaal te gast. Op 2 juni begonnen de repetities voor de Krönungsmesse met een hele rits project-zangers, die op de jubilarissendag op 21 september, op spectaculaire wijze vertolkt zou worden. Met het koper-ensemble van Patrick Spelthaen, hoboïste Angeline Scheijen, de Belgische strijkersfamilie Awouters, de solisten van Canto Rinato, waarbij Davinia van der Zee-Kropivsek een glansrol vervulde en organist Bart van Kerkvoort,. Het werd een memorabele en emotionele uitvoering. Vooral voor de jubilarissen Meggie Hacking-Frings 65 jaar lid en Beppie Dejalle 40 jaren lid. Marij van Loo-Eussen 50 jaren lid, was om begrijpelijke redenen niet aanwezig.
‘Zangkoor Sint Joseph Bocholtz 1865’ toverde met muziek en met onderscheidingen..’, kopte de krant. Dirigent Anton Kropivšek (20 jaar in Bocholtz) werd onderscheiden met de medaille en oorkonde van de Sint-Gregoriusvereniging, behorende bij het ereteken voor bijzondere verdiensten op het gebied van muziek ten dienste van de liturgie. Ondergetekende, voorzitter Wim Possen (25 jaar voorzitter en 45 jaar in het bestuur) kreeg zelfs twee onderscheidingen: een van de St. Gregoriusvereniging en een van de Parochie.
Ook de opluistering van de H. Mis in het kader van het jaarlijkse schuttersfeest van St. Hubertus Bogenschützen Bruderschaft 1886 Orsbach e.V in het feestpaviljoen aldaar (D), op zondag 6 juli paste mooi in ons 160-jarig bestaansfeest.
De jaarlijkse activiteit ‘de leste proof vuur de vakants’ offerden we zelfs op om gewoon te repeteren.
Half september werd de nieuwe dirigent Gregoriaans aangesteld: Jan Harmsen die op zaterdag 11 oktober zijn vuurdoop kreeg in de kerk van Bocholtz.
Op 4 oktober was Gospelkoor ‘Gioia’ uit Landgraaf te gast.
Op 25 oktober was er een schitterend Feestdiner in ons clublokaalHet bestuur en met name Bep en Leo Hagelstein en Wim Dumont waren de kartrekkers.. Ze hadden alles minutieus, tot in de puntjes voorbereid, van besprekingen met de cateraar (contactpersoon was Marij van Loo, die natuurlijk ook de financiën in de gaten hield), het maken van een plan de campagne voor het indekken van de tafels, het indelen van de plaatsen, het maken van de persoonlijke menue-kaarten, de aankleding van de zaal, het uitserveren en de prima, gepaste muziek en de vrolijke noot na het diner.
Op 8 november was koor St. Cecilia uit Eys onder leiding van Bart van Kerkvoort onze gast.
Aan de volkszang werd ook weer aandacht geschonken en wel op zaterdag 22 november tijdens de H. Mis van 19.00 uur. Om 18.30 uur startten we met repeteren, met enkele mensen die gevolg hadden gegeven aan onze oproep. Het te zingen repertoire werd doorgenomen onder leiding van cantor Ton Kropivšek, die goed zichtbaar voor iedereen voorzong en dirigeerde en waar nodig tips en andere aanwijzingen gaf. Organist Bart van Kerkvoort speelde en zong ook mee. Helaas ging de mobiele microfoon stuk. Of dat nog een vervolg zal krijgen?
De weken daarna was het repeteren geblazen in Bocholtz en in Simpelveld, alles stond in het teken van ons groots aangekondigde kerstconcert.
Op zondag 21 december verzorgden wij voor een overvolle kerk, om 15.00 uur, een Kerstconcert vol ’Internationale Kerstsongs’, met medewerking van Zangkoor Harmonia Simpelveld, Koninklijk Mannenkoor Ceacilia 1837/ CCK 1974 Vaals, de Koninklijke Philharmonie Bocholtz, organist en solist Bart van Kerkvoort, pianist Paul Huijts en de Hongaarse solisten Judit Bercsényi (sopraan) en Krisztián Egyed (tenor). Het werd een geweldig concert, waar we met trots op terug kunnen zien. Natuurlijk weer met dank aan Ton Anton Kropivšek.
Tijdens de nachtmis en de mis op 2e kerstdag, was het echt weer even vreemd om alleen onder ons te zingen….
Wat ons in de toekomst allemaal te wachten staat in deze onrustige tijd? Ik kan natuurlijk niet vooruit kijken, maar ik vermoed dat de oorlogen in Oekraïne, Gaza en de capriolen van tiran Trump, nu alweer in Venezuela bezig, nog wel veel spanningen opleveren en ons nog menig slapeloze nacht bezorgen. Ook een nieuw kabinet is nog niet in zicht en de CO2 uitstoot en de klimaatsverandering gaan gewoon door, evenals de jaarlijkse uitspattingen in de nieuwjaarsnacht, de ontploffingen, de autobranden en vuurwerkgewonden en doden…Wat ons in verenigingsopzicht raakt, is zoals gezegd, dat de vergrijzing nog steeds verder gaat en daaraan onlosmakelijk verbonden het feit dat we niet meer alles kunnen uitvoeren….
Daarom wordt er de laatste tijd al eens afgeweken van het geplande programma dat de muziekcommissie heeft samengesteld. Trouwens, de muziekcommissie is vanmorgen weer bij elkaar geweest.
Zo, dit was even een ernstige noot over onze vereniging. Maar dit moet natuurlijk wel allemaal gezegd kunnen worden.
Nu nog wat bedankjes:
Op de eerste plaats dank aan de dirigent, het bestuur voor het stoïcijns doorgaan, ondanks de tegenslagen die het alsmaar tegenkomt. Dank aan de leden voor hun plichtsbetrachtingen.
Dank aan de archivaris, dank aan de verjaardagskaartjes rondbrengers en aan de telefonisten bij begrafenismissen en andere dingen. Dank aan de website-bijhouder. Dank aan de Muziekcommissie, dank aan de mensen die altijd bereid zijn om te helpen. Jullie weten wel wie ik bedoel. Dank aan de Sympathisanten voor hun geweldige steun.
Dank aan de Gregoriaans zangers met de nieuwe dirigent Jan Harmsen. Natuurlijk ook dank voor de mooie foto’s en filmpjes van Leo Hagelstein die jullie weer zullen begeleiden vanmiddag.
Misschien vergeet ik nog iets of iemand…
Beste mensen, laat deze nieuwjaarsborrel een duw in de rug en een oproep zijn om toch regelmatig te komen repeteren en zingen, want het is een verplichting ten opzichte van je collega‘s.
Laten we er samen nog wat moois van maken en laten we hopen dat het einde van onze leuke en belangrijke hobby toch nog wat op zich laat wachten.
We rekenen erop dat we vanaf nu weer op iedereen kunnen bouwen, want we hebben natuurlijk iedereen hard nodig en… Zingen verbindt.
Ik wil eindigen met de laatste woorden van onze kerstwens van afgelopen jaar:
Sprookjes bestaan niet…
Wel twijfel, eenzaamheid, oorlog en verdriet.
Misschien toch een beetje vrede het komend jaar?
Laten we er vurig op hopen en denk niet alleen met Kerstmis aan elkaar….
Wim Possen, voorzitter